ေက်ာက္ပန္းေတာင္းအသင္း

အညာေဒသေပါက္တဲ့ ကႏၱာရပင္

ကႏၱာရပင္ က အေလ့က် ေပါက္ပင္ပါ။ ဘာသံုးဝင္လဲ ေမးရင္ မေျဖတတ္ပါဘူး။ အညာေဒသ ေခ်ာက္ေတာကုန္းမ်ား လြင္တီးေခါင္ျပင္မ်ား ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ား မွာ ေပါက္ပါတယ္။ သိတဲ့အတုိင္း ေႏြကာလမ်ား ဆုိ အညာေဒသရႈခင္းက ေျခာက္ေသြၿပီး ေျမျပင္ ေတြက ပက္ၾကားအပ္ေတြနဲ႔ေပါ့။ မုိးကာလက စိမ္းလန္းစုိျပည္တဲ့ သစ္ပင္ေတြ ေနြလဲေရာက္ေရာ ရုိးတံၾကဲၾကဲ။ ေနြေနပူပူ နဲ႔ ေရငတ္ တဲ့ဒဏ္ ခံေနရရွာတယ္။

ကႏၱာရပင္ၾကေတာ့ တမ်ိဳးထူးဆန္းလုိ႔။ သူ႔က်ေတာ့ ေႏြကာလ မွာ အရြက္ စိမ္းစိမ္းေတြနဲ႔ ရွင္သန္နုိင္တယ္။ ကႏၱာရပင္က ေျမေပၚမွာ ရွိတဲ့ ပင္ဆီထက္ ေျမထဲက အျမစ္က ပိုရွည္မလားထင္ရတယ္။ အပင္ငယ္ေလးကုိ ႏႈတ္ၾကည့္ဖူးတယ္။ အပင္ငယ္ အပင္ႀကီးေတြအကုန္ ေႏြမွာ စိမ္းစုိတယ္။ အသီးက ဆိတ္အရမ္းႀကိဳက္တယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီ ကႏၱာရပင္ ဟာ အညာေဒသ သဘာဝ ေျမဆီကုိ ထိန္းသိမ္းရာမွာ အေထာက္ကူ ျပဳတယ္။ လူကိုလဲ အက်ိဳးသိပ္မျပဳဘူး ဒီအပင္ေတြ မထားရဘူး လုိ႔ေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူး။ ကႏၱာရပင္က တုိက္ရုိက္ အက်ိဳးမျပဳေတာင္ သြယ္ဝိုက္္ေသာ နည္းျဖင့္ေတာ့ အက်ိဳးရွိေစမွာပါ။

စာေရးဆရာ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာ ခင္ေမာင္ဝင္း (အသည္းအထူးကု) က ကႏၱာရပင္ အေၾကာင္း ေရးဖူးတယ္။ ဆက္လက္ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ ခင္ဗ်ာ။

အညာနဲ႕ ကႏၱာရပင္
ကုန္းႀကီး႐ြာကေန (၁)နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ေလာက္ ေမာင္းလိုက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လွည္းေတြဟာ ေတာင္ဘို႐ြာအစပ္ကို ေရာက္လာပါၿပီ။ အညာက႐ြာေတြမွာ ႐ြာပတ္လည္ ၿခံစည္း႐ိုး ႐ွိပါတယ္။ ကႏၱာရကိုင္းေတြ ဆူးေတြနဲ႕ယွက္ၿပီး အံုထားတဲ့ ၿခံစည္း႐ိုးအထူႀကီးပါ။ ကႏၱရဆူးေတြဟာ ေခြးေတာင္ တိုးမေပါက္ဘူးလို႕ ေျပာပါတယ္။ ကြ်န္္ေတာ္တို႕ အညာမိတၴီလာ၊ သဲေတာ၊ ဝမ္းတြင္းတစ္ဝိုက္ မွာ ကႏၱာရပင္ဆုိတာ သိပ္ေပါပါတယ္။ အခက္ေတြအလက္ေတြမွာ ဆူးေတြနဲ႕၊ ကႏၱာရအသီးေတြက ကုကၠိဳသီးဆန္ဆန္ အေတာင့္လိုက္ေတြ။ အဲဒီ အသီးေတြကို ႏြားစာေကြ်းလို႕ရပါတယ္။ ကႏၱာရပင္ေတြဟာ အံုလိုက္ႀကီးေတြေပါက္ျပီးေတာ့ ပင္စည္ေတြက ခပ္ေသးေသးေလးေတြ၊ အၾကီးဆံုး အတုတ္ဆံုးက လံုးပတ္ ငါးလက္မေလာက္ပဲရွိတာ။ အခက္ေတြအလက္ေတြနဲ႕ အံုလိုက္ႀကီး အရိပ္လည္း ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ကိုင္းတိုင္းမွာ ဆူးေတြအျပည့္နဲ႕ပါ။ ကိုင္းေတြကို ခုတ္လိုက္တိုင္း ကိုင္းသစ္ေတြ ခ်က္ျခင္း ထပ္ထြက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို ထူေပဒဏ္ေပခံႏိုင္တဲ့ အပင္ေတြ။ သဲျပင္ဟင္းလင္း ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူေနတဲ့ ေနရာေတြမွာလည္း ေပါက္တယ္။ အညာမွာ အရင္တုန္းက ထေနာင္းပင္ဟာ ေနရာတိုင္း႐ွိေပမယ့္လို႕ (၁၉၅၆)ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းေလာက္ေရာက္ေတာ့ အညာက လြင္တီး ေခါင္ျပင္ေတြမွာ ကႏၱာရပင္ေတြ ေနရာတိုင္းလို ပ်ံ႕ပြားမင္းမူႀကီးစိုးလာတယ္လို႕ မွတ္သားခဲ့ရပါတယ္။ ကႏၱာရသီးေတြကို ႏြားေတြကစား၊ ႏြားေခ်းပါတဲ့ေနရာတိုင္းမွာ ကႏၱာရအေစ့ေတြ ပ်ံ႕၊ အပင္ေတြေပါက္နဲ႕ ထိန္းမႏိုင္ သိမ္းမရေအာင္ကို အညာတစ္ခြင္မွာ ပ်ံ႕သြားတဲ့ ကႏၱာရပင္ေတြပါ။ အဲဒီအပင္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕က ကႏၱာရပင္ေခၚတာ မွန္သလား မွားသလားေတာ့ မသိပါ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဝမ္းတြင္းနယ္ တစ္နယ္လံုးကေတာ့ အဲလိုပဲ ေခၚၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အငယ္က ၾကားဖူးတာကေတာ့ ကႏၱာရပင္ဆိုတာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ မူလဇာစ္ျမစ္႐ွိတဲ့ အပင္ အမ်ိဳးအစား မဟုတ္ဘူးတဲ့။ (၁၉၅ဝ)ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ အစၥေရးႏိုင္ငံကေန ျမန္မာျပည္ထဲကို စသြင္းၿပီး ျမန္မာျပည္မွာ ပ်ံ႕ပြားလာတာတဲ့။ ဟုတ္ မဟုတ္ေတာ့ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အရပ္မွာေတာ့ ကႏၱာရပင္ေတြကို ဘယ္မွာမဆို ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဘာပင္မွ စိုက္လို႕မရတဲ့ မိုးေခါင္ေရ႐ွား ေဒသမွာေတာ့ ကႏၱာရပင္ေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အသံုးဝင္ပါတယ္။ ခုနကေျပာသလို ကႏၱာရပင္ေတြဟာ ေဒါင္က်က် ျပားက်က် ေတြ႕တဲ့ေနရာမွာ ႐ွင္တာပါ။ ေရ႐ွိစရာလည္း မလို၊ အပူခ်ိန္ (၁၁ဝ) ဒီဂရီေလာက္ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူေနတဲ့ အညာေနေအာက္မွာလည္း စိမ္းလန္းစိုေျပေနတာပဲ။ ကႏၱာရပင္ေတြမွာ အ႐ြက္ေၾကြတယ္၊ အ႐ြက္ေျခာက္တယ္ ဆိုတာမ႐ွိဘူး။ အၿမဲတမ္းပဲ ႏွစ္ေပါက္ စိမ္းေနျပီး အ႐ြက္ေတြနဲ႕ ေဝဆာအုပ္ဆိုင္းေနတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ကႏၱာရပင္ေတြဟာ ႀကီးတာ သိပ္ျမန္ပါ တယ္။ တစ္ႏွစ္ေလာက္ ဆိုရင္ လူတစ္ရပ္ေလာက္အထိ ထိုးတက္သြားၿပီ။ ကႏၱာရပင္ အသံုးက်တာေတြ ကို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အသီးေတြက ႏြားေကြ်းလို႕ ရတယ္။  ဆိတ္ေတြက ကႏၱာရဆူးေတြရဲ႕ အႏၱရာယ္ကို ဖယ္ၿပီး ခပ္နိမ့္နိမ့္ကႏၱာရကိုင္းေတြက အ႐ြက္ေတြကို စားတယ္။ တကယ္လို႕ ကႏၱာရကိုင္းေလးေတြဟာ မမီတမီဆိုရင္ ဆိတ္ေလးေတြဟာ ဒူးေထာက္ၿပီး ျမင္းေတြ ပတတ္ရပ္သလို ရပ္ၿပီး လွမ္းစားတယ္။ ကႏၱာရပင္ေတြရဲ႕ အသံုးအဝင္ဆံုးကို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေလာင္စာ ထင္း၊ မီးေသြး၊ ႐ွားပါးတဲ့ အညာေဒသမွာ ကႏၱာရ ကိုင္းေျခာက္ေတြဟာ တကယ့္ကို အသံုးဝင္တဲ့ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ သံုးရတဲ့ ထင္းေတြပါ။ ကႏၱာရကိုင္းေတြရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ ဆူးေတြပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အညာမွာ ကႏၱာရဆူးကို သိပ္ေၾကာက္ၾကတယ္။ ကႏၱာရဆူး စူးမိရင္ အဆိပ္ျပင္းတယ္။ အနာေတာ္ေတာ္နဲ႕ မက်က္လြယ္ဘူးလို႕ ယူဆၾကတယ္။ ကႏၱာရပင္ေတြေအာက္ကို သြားရင္ ဆူးမစူးေအာင္ အထူး ဂ
ုစိုက္ရပါတယ္။ ခုတ္ထားတဲ့ အကိုင္းေျခာက္ေတြက ဆူးေတြကို ေၾကာက္ရလြန္းလို႕ေတာ္ေတာ္ကို သတိထားျပီး ေရွာင္ရပါတယ္။ အညာမွာ ကႏၱာရ ထင္းစုတဲ့နည္းကို ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ လွည္းတစ္စီးနဲ႕ ႐ြာအျပင္ဘက္ ကႏၱာရေတာကို သြား၊ ကႏၱာရကိုင္းေတြကို တစ္ပံုႀကီးခုတ္၊ ထြန္ျခစ္နဲ႕စု၊ ခက္ရင္းဂြနဲ႕ထိုးၿပီး လွည္းေပၚကို အေမာက္အလွ်ံႀကီး ေကာ္တင္လာၿပီး ကိုယ့္အိမ္က ၿခံထဲမွာ အဲဒီကိုင္းေတြကို ေျခာက္သြားေအာင္ ပုံျပီးေနလွန္းထားလိုက္တယ္။ အ႐ြက္ေတြေၾကြျပီး အကိုင္းေတြ အစိုဓါတ္ေပ်ာက္ ေျခာက္ၿပီဆိုမွ ဓါးနဲ႕ အေနေတာ္ေလးေတြခုတ္ၿပီး ထင္းဆိိုက္ဖို႕ သံုးၾကတာပါ။ ဆိတ္႐ွိတဲ့အိမ္ေတြမွာေတာ့ ခပ္ႏုႏုကႏၱာရကိုင္းေတြကို ဆိတ္စာ အရင္ ေကြ်းလိုက္ေသးတယ္။ ကႏၱာရကိုင္းေတြကို ထင္းအေနနဲ႕သံုးတာအျပင္ ၿခံစည္း႐ိုးလည္း ခတ္ၾကတယ္။ ေတာင္ဘို႐ြာက အိမ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ကႏၱာရကိုင္းေတြကိုအထပ္ထပ္စုပံု သံုးၿပီး လုပ္ထားတဲ့ ၿခံစည္း႐ိုးေတြကို ေတြ႕ရမွာပါ။ ပိုက္ဆံနည္းနည္းတတ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြကသာ ဝါးကပ္နဲ႕ ၿခံစည္း႐ိုး ခတ္ႏိုင္တာပါ။ တစ္႐ြာလံုးမွာ သူႀကီးအိမ္လို တတ္ႏိုင္တဲ့အိမ္ တစ္အိမ္၊ ႏွစ္အိမ္ေလာက္ကပဲ ႏွစ္တစ္ပ်ဥ္သစ္သားေခ်ာင္းေတြနဲ႕ ၿခံစည္း႐ိုးခတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကႏၱာရပင္အေၾကာင္း ထပ္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ႐ြာထဲက တခ်ိဳ႕အိမ္ေတြမွာ ၿခံစည္း႐ိုးပတ္လည္ကို ကႏၱာရပင္ေတြစိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အပင္ႀကီး ႐ွည္တက္မသြား ေအာင္ ခုတ္ထားတယ္။ အဲေတာ့ ကႏၱာရကိုင္းေတြဟာ ေဘးကို ျဖာထြက္ၿပီး ဆူးေတြနဲ႕ ပိတ္ေနတဲ့ ၿခံစည္း႐ိုးႀကီးျဖစ္သြားတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ေခြးေတာင္ တိုးမေပါက္ဘူးလို႕ ေျပာတာပါ။ ႀကံဳတုန္း ႐ြာက ၿခံစည္း႐ိုးေတြထဲမွာ ထူးတာတစ္ခုထပ္ေျပာရရင္ တခ်ိဳ႕အိမ္ေတြက ဝိုင္းကြက္ပတ္ခ်ာလည္ မက်ည္းပင္ ေတြ စိပ္ေအာင္စိုက္ၿပီး ၿခံစည္း႐ုိးလုပ္ပါတယ္။ မက်ည္းပင္ေလးေတြကို အေပၚမတက္ေအာင္ ခုတ္ထားေတာ့ မက်ည္းပင္ပုေလးေတြ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ အ႐ြက္ေတြ ခူးလိုက္တိုင္း မက်ည္း႐ြက္ႏုေတြ ထြက္ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး မက်ည္း႐ြက္သုတ္၊ မက်ည္း႐ြက္ခ်ဥ္ရည္၊ မက်ည္း႐ြက္ အခ်ဥ္တည္ မ်ိဳးစံုလုပ္စားၾကေတာ့တာေပါ့။ ဒါဟာ အညာ ၿခံစည္း႐ိုးစနစ္တစ္ခုပါ။ အညာက ရြာေတြမွာ ကႏၱာရပင္၊ မက်ည္းပင္နဲ႕ ၿခံစည္း႐ိုး လုပ္သလိုပဲ တေစာင္းလက္ပတ္၊ မ႐ိုးပင္၊ ႐ွားေစာင္းပင္ဆိုတဲ့ အညာမွာေပါက္တဲ့ အပင္မ်ိဳးစံုကိုလည္း ၿခံဝိုင္း ပတ္လည္ စိုက္ၾကပါေသးတယ္။ ၿခံစည္း႐ိုးအကြယ္အကာလည္းျဖစ္၊ ဟင္းစားလည္းရတဲ့ အညာက ၿခံစည္း႐ိုးေတြပါ။  ေအာက္ျပည္ေအာက္႐ြာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေမွာ္ဘီၿခံနားမွာ ေတြ႕ရတဲ့ ၿခံစည္း႐ိုးကေတာ့ ဆူူးပုပ္ပင္ေတြကို တန္းစီစိုက္ထားပါတယ္။ ဆူးပုပ္ကိုင္းေတြကလည္း ကႏၱာရပင္ေလာက္ မပိတ္ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဝိုင္းလံုပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္အတြက္ ဆူးပုပ္႐ြက္လည္း မျပတ္ေတာ့ဘူး။ အညာမွာေတာ့ ဆူးပုပ္ပင္ကို အဲေလာက္ လြယ္လြယ္စိုက္လို႕ မရပါဘူး။ ဘာမွ ဂရုစိုက္စရာမလိုဘဲ ပစ္ထားလို႕ ရတာကေတာ့ ကႏၱာရပင္ျဖစ္ေနေတာ့ ကႏၱာရပင္ေတြပဲ စိုက္ၾကပါတယ္။ ကႏၲာရပင္ေတြအေၾကာင္းကို ဒီေလာက္ေတာင္ အက်ယ္ခ်ဲ႕ျပီး ေရးေနတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ မိတၴီလာ သဲေတာ၊ ဝမ္းတြင္း ပတ္ဝန္းက်င္ျမင္ကြင္း သရုပ္ေဖာ္ရင္ ကႏၲာရပင္ဟာ မပါမျဖစ္အထင္ကရ အပင္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနလို႕ပါ။ ကြၽန္ေတာ္ၾကီးျပင္းလာခဲ့တဲ့ (၁၉၅၈)ခုႏွစ္ ပတ္ဝန္းက်င္ အညာေဒသရဲ႕ လူေနမႈစရိုက္၊ အညာဓေလ့ ပတ္ဝန္းက်င္ေတြကို မွတ္တမ္းတင္ေနတဲ့သေဘာနဲ႕ အညာေတာရြာေတြမွာ ေတြ႕ရတဲ့ ျမင္ရတဲ့ဟာမွန္သမွ်ကို မွတ္မိသေရြ႕ ျပန္ေျပာေနတာဆိုေတာ့ ကႏၱာရပင္အေၾကာင္းက မပါမျဖစ္ပါ။

ေဒါက္တာ ခင္ေမာင္ဝင္း (အသည္းအထူးကု) သရဖူ မဂၢဇင္း။

Advertisements

February 10, 2011 - Posted by | အညာေဒသ သဘာဝေပါက္ပင္

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: